آفتاب - اختلافات دولت و شهرداری و مردمی که له می‌شوند...

اختلافات دولت و شهرداری و مردمی که له می‌شوند...

آفتاب-محمدرضا یزدان‌پناه: اختلافات و دعواها میان شهرداری تهران و دولت نهم بالا گرفته‌است. این مسئله، چیزی است که این روزها هر شخصی قادر به فهم و درک آن است. به جز اختلافات سیاسی شخص «محمود احمدی‌نژاد» با «محمدباقر قالیباف» که اصل آن به انتخابات دوره نهم ریاست جمهوری بازمی‌گردد و در تقابل حامیان آنها در ایام کنونی که به زمان انتخابات مجلس هشتم رسیده‌ایم هم خودنمایی می‌کند، تنازعات میان این دو نفر به مجموعه تحت‌امرشان در شرایط کنونی هم رسوخ کرده است.

این روزها، رئیس دولت نهم به صورت رسمی و در مقابل دوربین‌های تلویزیون، اقدامات شهرداری در فصل سرما را به استهزاء می‌گیرد و درمقابل شهردار تهران هم در برابر خبرنگاران، حسابی از خجالت آقای رئیس جمهور درمی‌آید!

البته این دعواها تنها در میان بزرگان وجود ندارد چوآنکه با بالاگرفتن اختلافات، مدتهاست که پای مدیران میانی و ارشد این دو مجموعه نیز به میان کشیده شده و هرکدام از آنها به فراخور خود، سعی در تخطئه و تخریب طرف مقابل دارند.

این روزها مدیران شهرداری تهران، از صدر تا ذیل مدیران دولت نهم را به سنگ‌اندازی و ایجاد مانع دربرابر برنامه‌های خدماتی و اجرایی شهرداری متهم می‌کنند و مسئولان دولتی هم رسما شهرداری را به بی‌کفایتی و ریخت‌وپاش متهم و حتی آنها را تهدید به برخورد قضایی می‌کنند.

اما آنچه در پس تمام این دعواها و اتهامات نهان شده و هیچکس حتی یاد آنها هم نمی‌افتد یکی «تکلیف مردم» و آن دیگری «ادعای اصولگرایی» است.

نمی‌توان منکر شد که آنچه بیش از همه در زیر پای اختلافات فراوان دولت و شهرداری در حال له شدن است «حقوق» مردمی است که فارغ از اختلافات میان مدیران شهری و دولتی، تنها و به حق انتظار دارند که مشکلات فراوانشان در حوزه‌های مختلف حل و فصل شود.

اما وقتی کار به آنجا می‌رسد که دولت برای تخطئه اقدامات رقیب سابق و احتمالا آینده خود در انتخابات ریاست جمهوری، حاضر است تا انواع و اقسام امکانات نرم‌افزاری و سخت‌افزاری برای ناکارآمد نشان دادن شهرداری را به میدان بیاورد و از آن سو، شهرداری هم حاضر نیست تا اندکی تساهل و تسامح را چاشنی رفتار خود با دولت نهم کند تا تعاملاتش با دولت (مانند امروز) به تنازعات تبدیل نشود، نتیجه آن می‌شود که مردم و حقوق مدنی و شهروندی آنها قربانی نگاه‌های سیاسی و جناحی شود که در تورم و گرانی کمرشکن این ایام و نیز شرایط نامساعد شهر تهران با گذشت بیش از یک هفته از بارش سهمگین برف خودنمایی می‌کند.

از سوی دیگر، نباید هم فراموش کرد که هم مجموعه شهرداری تهران و هم کلیت دولت نهم، هر دو در اختیار جریانی قرار دارند که از یک ادعای مشترک برخوردار هستند: «اصولگرایی».

امروزه و به یمن شرایط خاص سیاسی و بی تفاوتی بخشی از افکار عمومی نسبت به شرکت در انتخابات مختلف و یا تبلیغات دروغین برخی جریانات در انتخابات اخیر، اداره تمام ارکان اجرایی و مدیریتی کشور و پایتخت آن در اختیار جریانی است که نام خود را «اصولگرا» گذاشته‌است.

و البته به مدد همین عنوان هم بود که این جریان در ایام تبلیغات انتخابات مجلس هفتم و اخراج اصلاح‌طلبان و دیگر نیروهای سیاسی میانه و مخالف اقتدارگرایی از حکومت، وعده می‌داد که با حاکم شدن «حاکمیت یکدست اصولگرا» بر کشور، ایران در ظرف مدت کوتاهی به «ژاپن اسلامی» تبدیل می‌شود و کلیه مشکلات و مصیبت‌های چند قرن اخیر ملت تنها در چندماه یا حداکثر چند سال حل می‌شوند.

این روزها اما گذر ایام ثابت کرده که از «حرف» تا «عمل» و از «وعده» تا «اجرا» چقدر فاصله است! فاصله‌ای که «اصولگرایان» هرگز نتوانستند آن را پر کنند...