شنبه ۱۷ دی ۱۳۸۴ ساعت ۱۹:۰۴
| خدا را شکر که به حرف زنم گوش دادم! |
| |
آفتاب: مردی گناهکار را از طرف حاکم احضار کردند تا به مجازات برسانند.گناهکار که در باغ خود، درختهای بِه و انجیر بسیاری داشت، فکر کرد یک سبد بِه برای حاکم، تحفه ببرد بلکه از مجازات رهایی یابد. اما زنش او را منع کرد و گفت: بِه گران است و نتیجه هم معلوم نیست، بهتر است یک سبد انجیر ببری که اگر حاکم آدم مهربانی باشد، همان کفایت می کند و اگر نه قیمت آن اقلاً کم است.
مرد دهقان همین کار را کرد ولی حاکم -که از رشوه اوقاتش تلخ شده بود- حکم کرد دهقان را همان جا واداشته، انجیرها را دانه دانه به صورت او بزنند تا تمام شود.
مرد دهقان در موقع اصابت انجیرها، پیوسته خدا را شکر می کرد و می گفت! الهی! الحمدالله! خدایا، هزار مرتبه شکر!
حاکم پرسید: شکر گفتن برای چیست؟
مرد جواب داد: خدا را شکر می کنم که به حرف زنم گوش دادم و انجیر آوردم، والا خودم می خواستم یک سبد بِه بیاورم و اگر بِه آورده بودم، حالا از ضربات آن صورتم له شده بود!
کد مطلب : 35744
