مدنی افزود:« تا زمان پیروزی انقلاب اختلاف نظر جدی راجع به کارکرد مثبت آرای شریعتی در فعالیت های فکری و سیاسی او در انقلاب اسلامی مورد مناقشه نبود و حتی کسانی که به لحاظ تمایلات حوزوی مرزبندی هایی را با آرای شریعتی داشتند کمتر این مواضع را نقد می کردند و مواجهه سرسختانه یا جدی با دیدگاه های وی نداشتند.»
این فعال ملی ـ مذهبی در ادامه گفت:« اختلاف نظر در برخورد با آرای شریعتی و کسانی که آن آرا را تبلیغ می کردند پس از انقلاب تظاهر پیدا کرد و نمودهای مشخصی یافت.»
مدنی افزود:« از اوایل دهه 60 به تدریج چاپ کتب شریعتی دچار محدودیت هایی شد و در مراکز رسمی و همینطور در مدارس تلاش شد تا کتب شریعتی از کتابخانه ها حذف شود.»
وی در ادامه گفت:« در میان دو گروهی که
” از اوایل دهه 60 به تدریج چاپ کتب شریعتی دچار محدودیت هایی شد و در مراکز رسمی و همینطور در مدارس تلاش شد تا کتب شریعتی از کتابخانه ها حذف شود “
در دو سویه این شکاف قرار داشتند گروهی معتقد بودند دیدگاه های شریعتی به دلیل فقدان مبانی حوزوی و شرعی, جوانان و افراد را دچار انحرافاتی می کند و شاهد آن را هم تشکیل گروه هایی مثل فرقان قلمداد می کردند.»
مدنی افزود:« در مقابل گروه دیگر معتقد بودند همانطوری که آرای شریعتی قبل از انقلاب قادر به تعمیق اندیشه و فرهنگ دینی بود، پس از انقلاب هم می تواند این نقش را ایفا کند.»
وی در ادامه اظهار داشت:« بر همین اساس در واقع دو دیدگاه متفاوت راجع به کار کرد و آثار آرای شریعتی پس از انقلاب بوجود آمد. این تعارض گاه در شکل اختلاف نظرهای سیاسی و گاه به شکل تعارضات و اختلاف نظرهای ایدئولوژیک و فکری خود را نشان می دهد و هنوز هم این تفاوت و تمایز وجود دارد.»
این فعال ملی ـ مذهبی در ادامه با اشاره به تاثیر پذیری آرای شریعتی از فضای پیش از انقلاب، افزود:« به همین جهت برخی آرای وی ممکن است مصرف زمانی داشته باشد اما بی شک بخش عمده تری از دیدگاه های شریعتی متاثر از متدولوژی و روش شناسی نو اندیشان بوده که نه تنها هنوز از استحکام و قوت کافی برخوردار است بلکه کارایی و اثر بخشی آن در شرایط موجود حتی بیش از دوران قبل از انقلاب است.»
مدنی در ادامه گفت:« هنوز در بین آثار شریعتی نکات و مباحث زیادی وجود دارد که می تواند راهنمای نو اندیشان دینی برای مواجهه با شرایط امروز دنیای اسلام و به طور خاص جامعه ایران باشد.»
