سه شنبه ۱۲ ارديبهشت ۱۳۸۵ ساعت ۰۸:۱۵
| مجازات قانونی ،چاره کودک آزاری نیست |
| |
آفتاب- محبوبه حسين زاده : باز هم کودک آزاری .این بار نوبت فاطمه 11ساله است که با دست ،پا و لگن شکسته راهی بیمارستان شود .در سالهای اخیر و با گسترش کودک آزاری در کشور ،آن هم توسط والدین ،هر از چند گاهی نگاهها به سمت کودکانی جلب می شود که در چارچوب خانه ای که باید برایشان آرامش و امنیت داشته باشد با وحشیانه ترین وضع ممکن و به اسم تربیت، تنبیه و شکنجه می شوند.
امثال فاطمه چند روزی که در حال جدال با مرگ هستند ،سوژه ای می شوند برای جلب نگاهها به سمت کودکانی که شکنجه گرانشان به دلیل عدم حمایتهای قانونی از کودکان ،راهی می یابند برای توجیه و فرار از مجازات و دوباره همه چیز فراموش می شود تا کودکی دیگر و کودک آزاری دیگر.اما چاره چیست؟
آملی،حقوقدان ،در گفتگو با آفتاب می گوید:طبق قانون مدنی ایران ، تنبیه کودکان توسط والدین باید متعارف باشد اما مرز بین متعارف و غیرمتعارف مشخص نشده است . باید این موضوع از لحاظ فرهنگی و اجتماعی مورد بررسی قرار گیرد چون قانون و مجازات کودک آزار ،آخرین مرحله در جهت پیشگیری از این موضوع است.
وی می افزاید:خشونت در هر بعدی راه حل مناسبی برای پذیرش یک مساله نیست و آنانی که می خواهند از طریق تنیبه فیزیکی و یا روحی و روانی ،کودکانشان را به پذیرش یک هنجار مجبور کنند ،در این راه موفق نخواهند بود .
آملی توضیح می دهد: از دو طریق می توان هنجارهای اجتماعی را در افراد نهادینه کرد؛یا از طریق فشار اجتماعی که از طریق جامعه برای ایجاد تعادل در احترام گذاشتن به هنجارهای پذیرفته شده بوجود می آید و یا کنترل اجتماعی از طریق قانون برای ایجاد نظم عمومی . و اما هرجا این قانون متناسب با نیازهای جامعه نباشد ،طبعا ارزش قانون از بین می رود و قانون و هنجارها در تضاد با یکدیگر قرار می گیرند.
وی معتقد است:رشد نامتوازن جامعه باعث شده تعارض عجیبی بین سنت و مدرنیسم بوجود آید که در صورت توسعه صحیح و همه جانبه جامعه ،این تعارضات نباید بوجود می آمد .در حالی که اکنون رشد نامتوازن باعث شده توازن فرهنگی به هم بخورد و فشار اجتماعی که از طریق جامعه ایجاد می شود به جای بوجود آوردن هنجار باعث بوجود آمدن ناهنجاریهای اجتماعی و فرهنگی بشود ؛ناهنجاری های جمعی مثل شیشه شکستن و خراب کردن اتوبوسها بعد از بازی فوتبال و ناهنجاریهای فردی مثل کودک آزاری توسط والدین.
آملی ،می افزاید:کنترل اجتماعی موجود هم که از طریق قانون صورت می گیرد و در مواردی در تضاد با حقوق افراد است ،باعث شده به جایی برسیم که نافرمانی مدنی بوجود آید و باید این هشدار را جدی بگیریم و نگذاریم این نافرمانی مدنی جنبه جمعی به خود بگیرد .
وی توصیه می کند:باید در برخورد با ناهنجاری های اجتماعی از قبیل کودک آزاری ،پیشگیری اولیه را مطرح کنیم و رسانه ملی هم وظیفه دارد تا با فرهنگ سازی از طریق پرداختن به این موضوع ،به حل معضل بپردازد و باعث ایجاد توازن فرهنگی متناسب با توسعه جامعه شود .مسلما وقتی با این قبیل اقدامات ،توسعه در رابطه با مسائل انسانی و معنوی را به مرحله ای رساندیم که تبدیل به هنجار جامعه شد، انسانها به طورخاص برای حقوق زنان و کودکان هم احترام قائل خواند شد و شاهد کاهش کودک آزاری و سایر معضلات اجتماعی از این دست خواهیم بود.
کد مطلب : 45757
